Kultura

STARST, ZANOS, OČAJ I SUZE: U Muzeju Narodnog pozorišta od sutra izložba o Pučinijevim heroinama

Vukica STRUGAR

12. 03. 2025. u 14:27

IZLOŽBOM "Pučinijeve heroine na sceni Narodnog pozorišta" autora Dragana Stevovića, sutra u 18 časova, u Muzeju nacionalnog teatra obeležiće se vek od smrti slavnog italijanskog kompozitora Đakoma Pučinija (1858-1924).

СТАРСТ, ЗАНОС, ОЧАЈ И СУЗЕ: У Музеју Народног позоришта од сутра изложба о Пучинијевим хероинама

Postavka je posvećena glavnim ženskim likovima u njegovim delima, od 1920. godine do danas, u kojima su se pojavljivale najveće dive naše scene.

- Moja prva ideja bila je da napravim izložbu "Pučinijeva dela na sceni Narodnog pozorišta". Ali, ubrzo sam shvatio da tako zahtevan posao prevazilazi prostor Muzeja - kaže Dragan Stevović. - U tih sto godina, skoro sva Pučinijeva dela, odigrana su u Narodnom pozorištu. Najizvođenija i najdugovečnije su "Madam Baterflaj" (od početka operske scene), "Toska", "Boemi" - sa premijerama i premijernim obnovama. Kuriozitet je da je, na primer, "Toska" od 1945. do 1995. bila na repertoaru kuće, i to sve kao jedna predstava! Akteri su se u međuvremenu smenjivali, ali je potpis reditelja, Branka Pomorišca, ostao isti.

Tek posle pola veka, objašnjava naš sagovornik, bila je nova postavka, potom 2005, a sledeća 2014. godine.

- Inače, prvi put se "Toska" na programu pojavila tokom rata, 1942. godine. Slično je i sa "Madem Baterflaj": beogradska publika premijerno je videla slavni naslov 1945, u tom rediteljskom čitanju ostao je naredne četiri decenije, da bi 1985. novu predstavu postavio na scenu Dejan Miladinović, u čijoj režiji se izvodi do naših dana.

Pripremajući izložbu, Stevović se odlučio samo za glavne uloge iz Pučinijevih opera, pa su se na njoj našle tako i Mimi i Mizeta, dva dominantna lika u "Boemima":

- Kada je o drugim operama reč, uglavnom se radi o naslovnim ulogama: Toska, Baterflaj(Ćo-Ćo San), Manon Lesko, Sestra Anđelika. Prošao sam kroz sve arhive i materijale od 1920. do 2025, uz veliku pomoć Muzeja pozorišne umetnosti Srbije i arhiva naše kuće. Posetioci će od sutra moći da vide kostim Toske koji nam je ustupila Radmila Bakočević ( u kojem je nastupala i u Milanskoj skali), kapicu Mimi i sveću s kojom ulazi u prvom činu, kao i neke druge rekvizite. Postavka obuhvata fotografije i plakate s premijera, a posvećena je samo stalnim članicama Narodnog pozorišta. Dakle, među njima nema gošći koje su nastupale u Pučinijevim operama, što bi moglo da predstavlja posebnu izložbu.

Autor "Pučinijevih heroina" podseća da se sve njegove opere izdvajaju izuzetnom emocionalnom snagom, slikovitom muzikom i dubokom psihološkom karakterizacijom likova:

- Kao veličanstveni slikar ljudskih osećanja, spajajući duboku emocionalnost, melodijsku lepotu i dramatičnu ekspresivnost, preplitao je u svojim delima ljubavnu strast, nežnost, zanos, očaj i suze.

Labudova pesma - "Turandot"

VELIKI kompozitor rođen je 22. decembra 1858. godine u Luki, malom gradu Toskane. Završio je Konzervatorijum u Milanu, kod Bacinija i Ponkijelija, proslavljenog kompozitora "Đokonde". Sa velikim smislom za operski teatar, Pučini se posvetio isključivo operskoj kompoziciji. Posle prvih pokušaja ("Vili" 1884, "Edgar" 1889) i prvih većih uspeha ("Manon Lesko" 1893), on stiče svetsku slavu svojim najznačajnijim i najpopularnijim delima: "Boemi", "Toska" i "Madam Baterflaj". Zatim slede "Devojka sa Zapada", "Lastavica" , "Triptih" ("Plašt", "Sestra Anđelika", "Đani Skiki" ) i, najzad, njegova labudova pesma - "Turandot" (izvedena 1926. godine).